Geachte dames en heren,

Het is mij een eer om vandaag tot u te spreken over een ontwikkeling
die opnieuw de toekomst van het Midden-Oosten vormgeeft.

De afgelopen jaren hebben we gezien hoe de Abraham‑akkoorden,
die sinds 2020 de basis legden voor normalisatie tussen verschillende landen in de regio,
zijn uitgegroeid tot een blijvend referentiepunt in de regionale diplomatie.
Ondanks de spanningen en het geweld dat het Midden-Oosten recent opnieuw heeft geteisterd,
blijven deze akkoorden een belangrijk fundament voor dialoog en samenwerking.
Vandaag bevinden we ons in een periode waarin meerdere staten
zowel binnen de regio als daarbuiten  actief zoeken naar manieren om relaties te herstellen,
te verdiepen of opnieuw vorm te geven.
De gesprekken over verdere normalisatie tussen regionale grootmachten,
de inspanningen van de Europese Unie om humanitaire toegang te garanderen
en de rol van internationale partners tonen aan dat diplomatie,
hoe moeilijk ook, noodzakelijk blijft.

De landen die deel uitmaken van de Abraham‑akkoorden hebben,
ondanks interne en externe druk,
vastgehouden aan het principe dat samenwerking op basis van wederzijds respect,
economische vooruitgang en veiligheid de enige duurzame weg vooruit is.
Dit heeft geleid tot tastbare vooruitgang op het gebied van handel,
technologie, energie, toerisme en culturele uitwisseling.

Tegelijkertijd heeft de recente escalatie in Gaza duidelijk gemaakt
dat vrede niet kan bestaan zonder rechtvaardigheid,
veiligheid en waardigheid voor alle volkeren in de regio.
De internationale gemeenschap — waaronder Europa — speelt hierin een cruciale rol
door te blijven aandringen op diplomatieke oplossingen,
humanitaire steun en structurele stabiliteit.

Ik ben ervan overtuigd dat de geest van de Abraham‑akkoorden,
namelijk het zoeken naar verbinding in plaats van verdeeldheid,
een blijvende inspiratiebron kan zijn.
Niet alleen voor de landen die al deel uitmaken van deze akkoorden,
maar ook voor andere staten die streven naar een toekomst waarin dialoog,
samenwerking en vrede centraal staan.

De weg vooruit is complex,
maar de kansen zijn reëel. Het is aan ons — regeringen, instellingen, bedrijven en burgers — om
deze kansen te benutten en te blijven bouwen aan een Midden-Oosten waarin stabiliteit,
welvaart en menselijkheid de norm worden.